εὐρύκερως
εὐρύκερως, with spreading horns
εὐρύκερως, ωτος, ὁ, ἡ,
- with spreading horns, of deer and oxen, Opp. C. 2.293, v.l. in Mosch. 2.153.
εὐρύ·κερως, gén. ωτος (ὁ, ἡ) [ῠ] aux larges cornes, Opp. C. 2, 293.
Étym. εὐ. κέρας.
εὐρύκερως, ωτος, mit breiten Hörnern, breitem Geweih, Dammhirsche, Opp. C. 2.293, 3.2 ; sonst auch Mosch. 2.153, βοῦς, wo jetzt ἠΰκερως steht.