εὐρυμενής
εὐρυμενής, broad and strong
εὐρῠ-μενής, ές,
- broad and strong, τεῖχος, Φᾶσις, Orph. A. 987, 1052.
εὐρυ·μενής, ής, ές [ῠ] vaste et puissant, Orph. Arg. 985, 1050.
Étym. εὐ. μένος.
εὐρυμενής, ές, breit u. gewaltig, τεῖχος Orph. Arg. 990, Φᾶσις 1055.