εὐρύοπα
εὐρύοπα, the far-seeing
εὐρύοπᾰ, ὁ,
- Ep. epith. of Zeus, used as nom. in fifth foot, Od. 14.235, al., cf. Pi. Pae. 6.134, 8.24; as voc. (only once in Hom.), εὐρύοπα Ζεῦ Il. 16.241; εὐρύοπα Κρονίδης Orac. ap. Hdt. 8.77, cf. h.Hom. 23.4; also as acc. (as if from nom. εὐρύοψ), εὐρύοπα Ζῆν Il. 8.206, al.; εὗρεν δʼ εὐρύοπα Κρονίδην 1.498, cf. 24.98; Ζῆνα . . εὐρύοπα κρείοντα h.Hom. 23.2; later, of a mortal, κῆρυξ εὐ. BMus.Inscr. 902 (Halic., iii B.C.). [ᾰ by nature, freq. ᾱ by position.] (Derived by the Greeks from ὄπ-, ὄψομαι, wide-eyed (cf. ἥλιος εὐ. Orph. L. 701) or from ὄπ- ‘voice’ (cf. ϝέπος, ὄψ (A), vox), far-sounding, i.e. thundering (cf. χορὸς εὐρύοπα κέλαδον φθεγγόμενος Lyr.Adesp. 93, cf. Sch. Il. 1.498): prob. cogn. with Skt. urūcī ‘wide’, epith. of Heaven-and-Earth, etc., fem. of uru-vyác- or *uru-ác-.)
1 εὐρύ·οπα [ῠᾰ] qui voit au loin, ép. de Zeus (v. ci-dessous) ; du Soleil (Hèlios) Orph. Lith. 88 ; seul. aux cas suiv. :
1 nom. épq. c. *εὐρυόπης : εὐρύοπα Ζεύς, à la fin du vers, Od. 14, 235, etc. ; εὐρύοπα Κρονίδης, Oracl. (Hdt. 8, 77) ||
2 voc. épq. εὐρύοπα Ζεῦ, Il. 16, 241 ; Εὐρύοπα Κρονίδη, Hh. Vest. 23, 4 ||
3 acc. c. du nom. *εὐρύωψ : εὐρύοπα Ζῆν, Il. 8, 206, etc. ; εὐρύοπα Κρονίδην, Il. 1, 498, etc. ; εὐρύοπα Κρείοντα, Hh. 22, 2.
Étym. εὐρύς, ὄψομαι.
2 εὐρύ·οπα (v. le préc.) qui retentit au loin, Pd. fr. 238 (sel. d’autres, en ce sens dans tous les ex. préc.).
Étym. εὐ. ὄψ.
εὐρύοπα, ὁ, Ζεύς, Hom. bes. als nom. im Versausgang εὐρύοπα Ζεύς, wie Orac. Her. 7.141.6 ; als voc. εὐρύοπα Ζεῦ Il. 16.241 ; im Anfang des Verses εὐρύοπα Κρονίδης Or. bei Her. 8.77.8 ; Orph. lith. 88 ; als accus. (vgl. εὐρύοψ, als nom. b. EM., s. aber Lobeck Par. p. 184), εὐρύοπα Ζῆν Il. 8.206, 14.265, 24.331 ; Hes. Th. 884 ; εὐρύοπα Κρονίδην Il. 1.498, 24.98 ; vgl. H.h. 22.2
entweder der weitschauende (ὤψ, vgl. εὐρύωψ), oder von ὄψ, der weittönende, weitdonnernde (wenngleich sonst ὄψ nur von der artikulierten Stimme gebraucht wird), wie χορὸς εὐρύοπα κέλαδον φθεγγόμενος Pind. frg. 238. Bei Orph. Lith. 18.60 heißt so auch Helios, also weitschauend. Schon die alten Erkl. schwankten, Apollon. lex. Hom. ed. Bekker p. 79.19 εὐρύοπα, ἐπίθετον Διός, ἤτοι τὸν μεγάλως ἐφορῶντα, ἢ τὸν μεγάλους ἤχους καὶ ψόφους ἀποτελοῦντα, ἢ τὸν μεγαλόφθαλμον. ἐπίθετον Διός. Ueber den Akzent vgl. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 259.
entweder der weitschauende (ὤψ, vgl. εὐρύωψ), oder von ὄψ, der weittönende, weitdonnernde (wenngleich sonst ὄψ nur von der artikulierten Stimme gebraucht wird), wie χορὸς εὐρύοπα κέλαδον φθεγγόμενος Pind. frg. 238. Bei Orph. Lith. 18.60 heißt so auch Helios, also weitschauend. Schon die alten Erkl. schwankten, Apollon. lex. Hom. ed. Bekker p. 79.19 εὐρύοπα, ἐπίθετον Διός, ἤτοι τὸν μεγάλως ἐφορῶντα, ἢ τὸν μεγάλους ἤχους καὶ ψόφους ἀποτελοῦντα, ἢ τὸν μεγαλόφθαλμον. ἐπίθετον Διός. Ueber den Akzent vgl. Lehrs Aristarch. ed. 2 p. 259.
εὐρύοπα
[εὐρύς + either (ϝ)όψ or ὀπ- (for which see ὁράω).]
Voc. εὐρύοπᾶ Il. 16.241.
Acc. εὐρύοπᾶ Il. 1.498, Il. 8.206, Il. 14.265, Il. 15.152, Il. 24.98, 331. Prob. orig. a voc. and turned into nom. and acc. Either far-sounding, far-thundering, or far-seeing. Epithet of Zeus Il. 1.498, Il. 5.265, Il. 8.206, 442, Il. 9.419 = 686, Il. 13.732, Il. 14.203, 265, Il. 15.152, 724, Il. 16.241, Il. 17.545, Il. 24.98, 296, 331: Od. 2.146, Od. 3.288, Od. 4.173, Od. 11.436, Od. 14.235, Od. 17.322, Od. 24.544.
εὐρῠοπα
- 1far seeing εὐρύο[πα] Κρόνου παῖς Pae. 6.134 ὦ παναπ[ εὐ]ρ[ύ]οπα Κρονίων” (vel βα]ρ[ύ]οπα, Maas) Πα. 8A. 15.
εὐρύοπα , nom., acc., and voc.: (if from ὄψ) wide (far) thundering; (if from ὤψ) wide (far) seeing, Il. 5.265, Il. 16.241, Il. 1.498.
εὐρύοπα
ὄψομαι
- the far-seeing, of Zeus, εὐρύοπα Ζεύς Hom.; also in voc., εὐρύοπα Ζεῦ Il.;—in Il. there is also an acc. (as if from a nom. εὐρύοψ) εὐρύοπα Ζῆνα.