εὔθηλος
εὔθηλος, with distended udder
εὔθηλ-ος, ον, (θηλή)
- with distended udder, E. IA 579 (lyr.), Ba. 737, AP 9.224 (Crin.); εὐ. μαστὸς θεᾶς Lyc. 1328.
εὔ·θηλος, ος, ον, aux mamelles pleines de lait, p. ext. aux mamelles gonflées, Eur. I.A. 580, Bacch. 737 ; Lyc. 1328.
Étym. εὖ, θηλή.
εὔθηλος, mit gutem, vollem Euter, πόρις Eur. Bacch. 737 ; I.A. 579 ; μαστὸς θεᾶς, der Göttin volle Brust, Lyc. 1328.
εὔθηλος
εὔ-θηλος, ον
θηλή
- with distended udder, Eur.