εὐθηλής
εὐθηλής, well-nurtured, thriving, goodly
εὐθηλ-ής, ές, v. εὐθᾱλής.
*εὐ·θηλής, seul. dor. εὐ·θαλής, ής, ές [ᾱ] bien nourri (des sucs de la terre), d’où fécond, abondant, en parl. de fruits, Eur. Tr. 217 ; Ar. Av. 1062 ; d’arbres, Anth. 9, 247.
Étym. εὖ, θηλή ; cf. εὐθαλής.
εὐθηλής, ές, wohl gesäugt, genährt, reichlich, üppig, in dor. Form εὐθᾱλὴς τύχη Pind. P. 9.72 ; καρποί Ar. Av. 1062 ; φύλλα Anyte 6 (IX.313); πλάτανος Philip. 64 (IX.247). S. auch εὐθαλής.
εὐθηλής
θηλή
- well-nurtured, thriving, goodly, Eur., Ar.