εὔθηκτος
εὔθηκτος, well-sharpened, keen
εὔθηκτος, ον,
- well-sharpened, keen, Lyc. 1105, Nonn. D. 17.121.
εὔ·θηκτος, ος, ον, c. le préc. Lyc. 1105 ; Nonn. D. 17, 121.
Étym. εὖ, θήγω.
εὔθηκτος, wohl geschärft, Lycophr. 1105.