εὔλοφος
εὔλοφος, well-plumed
εὔλοφος, ον,
- well-plumed, κυνῆ S. Aj. 1286, cf. Fr. 341; κράνος Hld. 7.5.
- II taking the yoke well, strong, patient, opp. δύσλοφος, νῶτον Lyc. 776; αὐχήν Dam. Isid. 89. Adv. -φως, ὑποφέρειν τι Phld. Mort. 35; φέρειν Dam. Isid. 190, Eust. 1653.6; ἀγωνίζεσθαι Anon. ap. Suid.
εὔ·λοφος, ος, ον :
1 qui a une belle aigrette, Soph. Aj. 1286 ; Hld. 7, 5 ||
2 docile au joug, patient, Lyc. 776 ||
3 au cou robuste, Anon. (Suid.).
Étym. εὖ, λόφος.
εὔλοφος, 1) mit schönem Helmbusch, κυνῆ Soph. Aj. 1256 ; σφήκωμα frg. 314 ; κράνος Hel. 7.5.
2) mit gutem, geduldigem Nacken, gehorsam, νῶτος Lycophr. 776 ; εὐλόφως φέρειν, Soph.; mit starkem Nacken, αὐχήν, VLL ; so εὐλόφως ἀγωνίζεσθαι, Suid.
2) mit gutem, geduldigem Nacken, gehorsam, νῶτος Lycophr. 776 ; εὐλόφως φέρειν, Soph.; mit starkem Nacken, αὐχήν, VLL ; so εὐλόφως ἀγωνίζεσθαι, Suid.
εὔλοφος
εὔ-λοφος, ον
- well-plumed, Soph.