Logeion | εὔλογχος

εὔλογχ-ος, ον, (λέλογχα)

εὔ·λογχος, ος, ον, bien partagé du sort, heureux, Démocr. (Plut. M. 419a) ; Plut. Æmil. 1.

Étym. εὖ, λαγχάνω.

εὔ-λογχος -ον [λαγχάνω] geluk hebbend.

εὔλογχος, ein glückliches Los habend, od. mit scharfer Spitze, εἴδωλα Plut. Aem. 1, vgl. Def. orac. 17, von den Bildern des Demokrit.

εὔλογχος εὔ-λογχος, ον λαγχάνω

Menu