εὐλογία
εὐλογία, good
εὐλογ-ία, ἡ,
- good or fine language, Pl. R. 400d, Luc. Lex. 1.
- 2 plausibility, ἔχει τινὰ εὐλογίαν Thphr. CP 6.31.1; habet εὐλογίαν Cic. Att. 13.22.4, cf. Ep.Rom. 16.18; ἡ τοῦ δόγματος εὐ. prob. in Phld. Sign. 27; ἡ εὐ. τῶν πραγμάτων Id. Herc. 1251.8.
- II praise, eulogy, Pi. N. 4.5, Th. 2.42; ὑμνῆσαι διʼ εὐλογίας E. HF 356 (lyr.); ἄξιος εὐλογίας Ar. Pax 738: pl., Pi. I. 3.3, 6(5).21, Pl. Ax. 365a; good fame, glory, ἀγήραντος εὐ. Simon. 100, cf. Pi. O. 5.24; εὐλογίαν φέρει Lyr.Alex.Adesp. 21.10; ἔχειν εὐ. τινὰ πρός τινα POxy. 65.4 (iii/iv A.D.).
- 2 esp. praise to God, LXX Si. 50.20(22), Apoc. 7.12, OGI 74 (Egypt).
- III act of blessing, opp. κατάρα, LXX Ge. 27.12, Ep.Jac. 3.10.
- 2 blessing called down or bestowed, LXX Pr. 10.22, 1 Ep.Pet. 3.9.
- 3 gift, bounty, LXX Jo. 15.19, 4 Ki. 5.15, 2 Ep.Cor. 9.5; ὁ σπείρων ἐπʼ εὐλογίαις ἐπʼ εὐλογίαις καὶ θερίσει bountifully, ib. 6, cf. Ph. 1.129.
εὐλογία, ας (ἡ) bon langage, d’où :
I langage agréable, beau langage, Plat. Rsp. 400d ; Luc. Lex. 1 ||
II langage honnête et raisonnable, Cic. Att. 13, 22, 4 ||
III langage bienveillant, d’où :
1 louange, éloge, Pd. N. 4, 8 ; Eur. H.f. 356 ; Thc. 2, 42 ; au plur. Plat. Ax. 365a ||
2 bénédiction, Spt. Gen. 49, 25 ; Esaï. 65, 8 ; Ezech. 34, 26 ; NT. Hebr. 12, 17, etc. ||
3 p. suite, bienfait, Spt. Gen. 33, 11 ; Jos. 15, 19 ; Jud. 1, 15 ; 1 Reg. 25, 21 ; NT. Hebr. 6, 7, etc. ; d’où aumône, NT. 2 Cor. 9, 5.
Étym. εὔλογος.
1. goede spreekstijl:
2. lofprijzing, lof:
3. christ. zegen:
εὐλογία, ἡ,
1) das Loben, der Ruhm, φόρμιγγι συνάορος Pind. N. 4.5, öfter ; εὐλογίαις νᾶσον σαίνειν I. 5.19 ; ἄξιος εὐλογίας πολλῆς Ar. Pax 738 ; ὑμνῆσαι διʼ εὐλογίας θέλω Eur. Herc.Fur. 356 ; Thuc. 2.42 u. sonst in Prosa.
2) schöner Ausdruck, schöne Sprache, καὶ εὐαρμοστία καὶ εὐσχημοσύνη Plat. Rep. III.400d ; πολλὴν τὴν εὐλογίαν ἐπιδεικνύμενος, neben εὔλεξις, Luc. Lexiph. 1 ; im plur., schöne Redensarten, Aesop. 229.
3) das Segnen, der Segen, NT u. K.S.
4) bei Cic. ad Att. 13.22 was vernünftiger Weise gesagt werden kann, Wahrscheinlichkeit.
1) das Loben, der Ruhm, φόρμιγγι συνάορος Pind. N. 4.5, öfter ; εὐλογίαις νᾶσον σαίνειν I. 5.19 ; ἄξιος εὐλογίας πολλῆς Ar. Pax 738 ; ὑμνῆσαι διʼ εὐλογίας θέλω Eur. Herc.Fur. 356 ; Thuc. 2.42 u. sonst in Prosa.
2) schöner Ausdruck, schöne Sprache, καὶ εὐαρμοστία καὶ εὐσχημοσύνη Plat. Rep. III.400d ; πολλὴν τὴν εὐλογίαν ἐπιδεικνύμενος, neben εὔλεξις, Luc. Lexiph. 1 ; im plur., schöne Redensarten, Aesop. 229.
3) das Segnen, der Segen, NT u. K.S.
4) bei Cic. ad Att. 13.22 was vernünftiger Weise gesagt werden kann, Wahrscheinlichkeit.
εὐλογία
- 1praise ὑγίεντα δʼ εἴ τις ὄλβον ἄρδει, ἐξαρκέων κτεάτεσσι καὶ εὐλογίαν προστιθείς O. 5.24 οὐδὲ θερμὸν ὕδωρ τόσον γε μαλθακὰ τεύχει γυῖα, τόσσον εὐλογία φόρμιγγι συνάορος N. 4.5 ἄξιος εὐλογίαις ἀστῶν μεμίχθαι I. 3.3 ὔμμε τʼ τέθμιόν μοι φαμὶ σαφέστατον ἔμμεν ῥαινέμεν εὐλογίαις I. 6.21
Strong 2129
1. fair speaking, flattering speech: χρηστολογίας καὶ εὐ., Ro 16:18.
2. praise: of God (as in late Inscr.; LS, s.v.) and Christ, Re 5:12, 13 7:12
3. In LXX and NT: blessing, benediction;
(a) the act of blessing: I Co 10:16, He 12:17, Ja 3:10;
(b) concrete, a blessing: Ro 15:29, II Co 9:5, 6, Ga 3:14, Eph 1:3, He 6:7, I Pe 3:9 (cf. De 11:26, Si 7:32, al.).†
χαίρετε, οἷς τὸ χαίρειν ἐν εὐλογίᾳ δίδοται, ἀδελφοῖς καὶ ἀδελφαῖς
os saludo a vosotros, a quienes se ha concedido alegrarse en la alabanza, hermanos y hermanas
εὐλογία, ἡ,
- Igood or fine language, Plat.: a fair speech, specious talk, NTest.
- IIeulogy, panegyric, Pind.; blessing (as an act) or a blessing (as an effect) Pind.:— of the alms collected for poor brethren, Pind.