Logeion | ζάω

ζάω, v. ζῶ.

ζάω-ῶ ou mieux ζήω-ῶ (avec contract. en η, d’où prés. ζῶ, ζῇς, ζῇ ; impér. ζῆ, opt. ζῴην ; inf. ζῆν ; impf. ἔζων, ἔζης, ἔζη, ἐζῶμεν, ἐζῆτε, ἔζων ; fut. ζήσω ou ζήσομαι ; ao. ἔζησα, pf. ἔζηκα, pl. q. pf. ἐζήκειν ; ttef. au lieu d’ ἔζησα, ἔζηκα, ἐζήκειν, les Attiques emploient d’ord. les ao. pf. et pl. q. pf. de βιόω)

I intr. vivre, d’où :

1 être en vie, p. opp. à θνῄσκω, Il. 23, 70 ; Od. 11, 302 ; Hdt. 1, 31, etc. en parl. des hommes, des animaux, etc. Od. 10, 72, etc. ; en parl. des plantes, Arstt. Nic. 1, 7, 12 ; οἱ ζῶντες, Od. 10, 72, les vivants, c. à d. d’ord. les hommes ; souv. joint à des synonymes : εἶναί τε καὶ ζῆν. Plat. Rsp. 369d, être et vivre ; ζώντων καὶ ὄντων, Dém. 248, 25, vivants et bien vivants (cf. Dém. 953 ; Lib. 4, 40); ζῶν καὶ βλέπων, Eschl. Ag. 677, vivant et voyant le jour ; ζῶντος καὶ ἐπὶ χθονὶ δερκομένοιο, Il. 1, 88, vivant et voyant la lumière sur la terre ; avec un acc. de temps : ζ. ὀλίγα ἔτεα, Hdt. 3, 22, vivre peu d’années ; cf. Hh. Ven. 222 ; ζήτω ὁ βασιλεύς, Spt. 1 Reg. 10, 24, vive le roi ! longue vie au roi ! cf. Spt. Dan. 2, 4 ; de même dans diverses formules : ζῶ ἐγὼ καὶ ζῶν τὸ ὄνομά μου, Spt. Num. 14, 21, aussi vrai que je vis et que mon nom est vivant ; ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, Spt. 1 Reg. 25, 26, aussi vrai que le Seigneur vit et que vit ton âme ; cf. Spt. Judith 2, 12 ; subst. τὸ ζῆν, Eschl. Pr. 681 ; Plat. Phæd. 77e, la vie (cf. ζωή), et sans art. : εἰς ἕτερον ζῆν, Plat. Ax. 365d, dans une autre vie ||

2 soutenir sa vie, se faire vivre : ἐπιπονώτατα, Xén. Cyr. 7, 5, 67, avec beaucoup de peine ; τινι, Od. 17, 423 ; 19, 79 ; cf. Dém. 1390, 11 ; ἀπό τινος, Hdt. 1, 216, etc. ; Ar. Pax 850 ; ἔκ τινος, Xén. Hell. 3, 2, 11 ; Ar. Eccl. 591 ; Dém. 1309, 26, vivre de qqe ch. ; avec un part. : ζῶσιν ἐργαζόμενοι, Arstt. Pol. 4, 6, 2, ils vivent en travaillant ||

3 vivre, passer sa vie : εὖ ζῆν, Soph. Ph. 505 ; κακῶς, Soph. O.C. 799, avoir une vie heureuse, malheureuse ; ζῆν αἰσχρῶς, Soph. El. 989 ; Isocr. 22b, vivre honteusement ; avec un acc. de manière : ζ. βίον μοχθηρόν, Soph. El. 599, vivre d’une vie misérable ; ou avec le dat. : ζ. ἀβλαβεῖ βίῳ, Soph. El. 650, passer sa vie sans éprouver de dommage ; ἐκ τῶν ἄλλων ὧν ἔζης, Dém. 559, 1, d’après toutes les autres choses que tu as faites dans ta vie ||

4 fig. en parl. de choses, être dans toute sa force : ἄτης θύελλαι ζῶσι, Eschl. Ag. 849, les tempêtes du malheur sont dans toute leur force ; ζῶσα φλόξ, Eur. Bacch. 8, flamme vivante ; ἀεὶ ζῇ ταῦτα (νόμιμα) Soph. Ant. 457, ces lois sont toujours vivantes ; χρόνος ζῶν καὶ παρών, Soph. fr. 1169, temps vivant et présent ||

II tr. faire vivre, donner la vie à, vivifier, Spt. Ps. 118, 40, 50, 93 ; 142 ; 149 ; 154 ; Ezech. 13, 22 ||

➳ Act. prés. impér. 2 sg. ζῆ, Soph. fr. 181 ; Eur. I.T. 687 ; postér., ζῆθι, Anth. 10, 43 ; CIA. 3, 1355 (époque impériale); v. Meisterh. p. 139, § 63 ; Spt. Dan. 2, 4. Impf. 1 sg. ἔζων, Soph. El. 323 ; Ar. Ran. 1072 ; 2 sg. ἔζης, Eschl. Ch. 360 ; Soph. fr. 603 Dind. ; etc. 3 sg. ἔζη, Eschl. Ch. 360 ; Soph. Aj. 1060 ; 1 pl. ἐζῶμεν, Plat. Ep. 347 ; 2 pl. ἐζῆτε, Xén. Cyr. 7, 2, 26 ; 3 pl. ἔζων, Plat. Leg. 679c ; Ar. Vesp. 709. Fut. ζήσω, Ar. Pl. 263 ; Plat. Rsp. 465d ; ou ζήσομαι, Hpc. 247, 27 ; Dém. 794, 20 ; Arstt. Pol. 7, 6, 7. Ao. ἔζησα, Hpc. 36, 16 ; Anth. 7, 470. Pf. ἔζηκα, Arstt. Metaph. 8, 6, 8 ; DH. 5, 68.

Étym. ζώω ; ζάω est une forme construite par des anciens grammairiens.

ζάω zie ζήω.

ζάω, ion. u. ep. ζώω, s. unten, inf. ζῆν, impf. ἔζων, auch ἔζην, Dem. 24.7 (wie von ζῆμι, vgl. ζῆθι), was Moeris als att. empfiehlt, Thom.Mag. verwirft ; imperat. ζῆ, Soph. Ant. 1169, Eur. I.T. 705 ; auch ζῆθι, Ag. 26 (XI.51); die übrigen tempp. sind selten, ζήσω, Plat. Rep. V.465d, Ar. Plut. 263, ζήσομαι, Dem. 25.82, NT, z.B. Matth. 4.4, ἔζησα, Plut. u. a.Sp., ἔζηκα, Dion.Hal. 5.68, DS. 16.88, ἐζήκει, DC. 59.14, u. werden gew. aus βιόω ergänzt (verwandt mit ζέω);
leben, von Hom. an überall ; vom physischen Leben, oft im Ggstz von ἀποθνῄσκειν, z.B. ζώοντος u. θανόντος, Il. 23.70 ; τεθνάναι μᾶλλον ἢ ζώειν Her. 1.31, oft οἱ ζῶντες, entgeggstzt οἱ θανόντες ; ζῶν καὶ ὤν, pleonastisch, Dem.; τὸ ζῆν, das Leben, Plat. Phaed. 71d ; ἡ ψυχὴ εἰς τὸ ζῆν ἰοῦσα 77d ; – ζῆντὸν ἄλλον βίον Dem. 24.115 ; vgl. Her. 4.112 ; Eur. Med. 249 ; ἀβλαβεῖ βίῳ ζῶσα Soph. El. 650 ; wie βιόω von der Lebensweise, ἐπιπονώτατα ζῆν Xen. Cyr. 7.5.67 ; oft bei Hom. ῥεῖα ζώειν, von den Göttern ; ἐκ τῶν ἄλλων ὧν ἔζης ἄξιος Dem. 21.134, nach deinem übrigen Leben ; – καρποῖς, von Früchten, Dem. 60.5 ; gew. ἀπό τινος, wovon leben, sein Leben womit fristen, Her. 1.203, 2.36 ; ἔκ τινος, Xen. Hell. 3.2.11 ; ἔνθεν ἔζων Ar. Lys. 625. – Sonst ist τινὶ ζῆν = für Einen leben, Eur. Ion 546 ; vgl. Dem. 7.17, 11.18.
Uebertr., leben, in Kraft sein, Bestand haben, ἄτης ἄελλαι Aesch. Ag. 793 ; ἀεί ποτε ζῇ ταῦτα τὰ νόμιμα Soph. Ant. 453 ; συμφοραί O.R. 45 ; μαντεῖα ζῶντα 482 ; χρόνος ζῶν καὶ παρών Tr. 1159 ; πυρὸς φλὸξ ἔτι ζῶσα Eur. Bacch. 8.

Number of occurrences in NT: 142
Strong 2198

ζάω, -ῶ, [in LXX chiefly for חיה (most freq. ptcp., ζῶν, inf., ζῆν, for חַי);]

1. prop., to live, be alive (v. Syn., s.v. βίος; in cl. usually of animal life, but sometimes of plants, as Arist., Eth. N, i, 7, 12): Ac 20:12, Ro 7:1-3, I Co 7:39, Re 19:20, al.; ἐν αὐτῷ ζῶμεν, Ac 17:28; ἐμοὶ τὸ ζῆν Χριστός, Phl 1:21; διὰ παντὸς τοῦ ζῆν (M, Pr., 215, 249), He 2:15; ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, Ga 2:20; ζῇ ἐν ἐμοὶ Χριστός, Ga 2:20; (ὁ) ζῶν, of God (אֵל חַי and cognate phrases, Jos 3:10, Ho 2:1 (1:10), Is 37:4, al.; v. DCG, ii, 39a), Mt 16:16, Jo 6:57, Ro 9:26, I Th 1:9, He 3:12, Re 7:2, al.; in juristic phrase, ζῶ ἐγώ (חַי־אָנִי, Nu 14:21, al.), as I live, Ro 14:11; ζῆν ἐπ’ ἄρτῳ, Mt 4:4, al.; ἐκ, I Co 9:14; of coming to life, Mk 16:[11], Ro 6:10 14:9, II Co 13:4; opp. to νεκρός, Re 1:18 2:8; metaph., Lk 15:32; ζῆν ἐκ νεκρῶν, Ro 6:13; of the spiritual life of Christians, Lk 10:28, Jo 5:25, Ro 1:17 8:13; εἰς τ. αἰῶνα, Jo 6:51, 58; σὺν Χριστῷ, I Th 5:10; ὄνομα ἔχεις ὅτι ζῇς, Re 3:1.

2. As sometimes in cl., = βιόω, to live, pass one's life: Lk 2:36, Ac 26:5, Ro 7:9, Col 2:20; ἐν πίστει, Ga 2:20; ἐν τ. ἁμαρτίᾳ, Ro 6:2; εὐσεβῶς, II Ti 3:12; ἀσώτως, Lk 15:13; c. dat. (cl.), ἑαυτῳ (Field, Notes, 164), Ro 14:7, II Co 5:15; τ. θεῷ, Lk 20:38, Ro 6:10, 11, Ga 5:25; τ. Χριστῷ, II Co 5:15; τ. δικαιοσύνῃ, I Pe 2:24; πνεύματι, Ga 5:25; κατὰ σάρκα, Ro 8:12, 13;

3. Of inanimate things, metaph.: ὕδωρ ζῶν (i.e. springing water, as opp. to still water), in a spiritual sense, Jo 4:10, 11 7:38 (DCG, ii, 39 f.): ἐλπὶς ζῶσα, I Pe 1:3; ὁδὸς ζῶσα, He 10:20 (cf. ἀνα-, συν-ζάω; Cremer, 270, 721).

vivir

a ref. a dioses y seres superiores Eros

σὺ εἶ ὁ νήπιος, ὁ ζῶν θεός
tú eres el niño pequeño, el dios que vive P XII 79

b un espíritu

ε[ὐχ]αριστῶ σοι, κύριε, ὅ[τι] με ἔ[λυσε]ν τὸ ἅγιον πνεῦμα, τὸ μονογενές, τὸ ζῶν
te doy gracias, señor, porque me ha liberado el sagrado espíritu, el unigénito, el que vive P XII 174

c en part., ref. a animales

μετὰ τὴν τελετὴν ζῶντα τὸν ἀλέκτορα ἀνάπτυζε
después de la consagración abre en canal al gallo vivo P XII 312

λαβὼν βάτραχον ζῶντα βάλε εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ τοὺς ὀρόβους ... καὶ ἀπόλυσον τὸν βάτραχον ζῶντα
toma una rana viva, echa en su boca las arvejas y déjala ir con vida P XXXVI 325

ζάω : see ζώω.

ζάω

- Ito live, Hom., etc.; ἐλέγχιστε ζωόντων vilest of living men, Od.; ζώειν καὶ ὁρᾶν φάος ἠελίοιο Il.; ῥεῖα ζώοντες living at ease, of the gods, Il.; ζῶν κατακαυθῆναι to be burnt alive, Hdt.:—also, ζῆν ἀπό τινος to live off or on a thing, Theogn., Hdt., etc.:— τὸ ζῆν ζωή, Aesch., etc.: —in a quasi-trans. sense, ἐκ τῶν ἄλλων ὧν ἔζης (ἃ ἐν τῷ βίῳ ἔπραττες) from the other acts of your life, Dem.
- IImetaph. to be in full life and strength, to be fresh, be strong, ἄτης θύελλαι ζῶσι Aesch.; ἀεὶ ζῆι ταῦτα νόμιμα Soph.; ζῶσα φλόξ living fire, Eur.

Menu

Word wheel

ζάω

Saved

Recent