ζοφερός
ζοφερός, dusky, gloomy
ζοφ-ερός, ά, όν, (ζόφος)
- dusky, gloomy, Χάος Hes. Th. 814; οἴκημα Hp. Acut.(Sp.) 18 (8), cf. Hierocl. p.33 A.; opp. λαμπρός, of the air, misty, Chrysipp.Stoic. 2.140, cf. Luc. Nigr. 4; τὴν θάλασσαν ζοφερὰν διαφαίνεσθαι Arist. Mir. 843a25; τὸ ζοφερόν Hp. Virg. 1, Arist. de An. 426b2.
- 2 metaph., ζ. φροντίδες AP 5.296.8 (Agath.).
ζοφερός, ά, όν, sombre, en parl. du chaos, Hés. Th. 814 ; d’une maison, Hpc. 399, 37 ; de l’air, Luc. Nigr. 4 ; de la mer, Arstt. Mir. 130, 5 ; fig. en parl. de soucis, Anth. 5, 297 ; τὸ ζ. Hpc. 563, 2 ; Arstt. An. 3, 2, 9, obscurité.
Étym. ζόφος.
ζοφερός, dunkel, finster ; Χάος Hes. Th. 814 ; ἀήρ Luc. Nigr. 4, im Ggstz von αἰθρία ; σάρκες Nic. Th. 464 ; φροντίς Agath. 23 (V.297).
ζοφερός, ά, όν
ζόφος
- dusky, gloomy, Hes., Luc.:— metaph., ζ. φροντίδες Anth.