ζοφοδορπίδας

ζοφο-δορπίδας, α, ὁ,

• supping in the dark or in secret, of Pittacus, Alc. 37 B, cf. Plu. QConv. 2.726a: ζοφοδορπίας in Theognost. Can. 20, Zonar.; ζοφο-δερκίας, Hsch., Suid.

ζοφοδορπίδας, nannte Alcäus den Pittakus, der im Finstern, im Verborgenen zu Abend ißt, DL. 1.81 ; Plut. Symp. 8.6.3. Bei Suid. ζοφοδορπίας = ὁ σκοτεινὸς δεῖπνος (was wohl σκοτόδειπνος heißen soll, wie Theognost. Cram. 20 λαθροφάγος erkl.).