θεατικός
θεατικός, for seeing
θεᾱτ-ικός, ή, όν,
- for seeing, δύναμις θ. τινῶν Arr. Epict. 1.6.3.
θεατικός, ή, όν [ᾱ] qui concerne la vision : δύναμις, Arr. Epict. 1, 6, 3, faculté de voir.
Étym. θεατός.
θεατικός, [ᾱ], das Zuschauen betreffend, δύναμις, Sehkraft, Arr. Epict. 1.6.3.