θεατρικός
θεατρικός, of or for the theatre, theatrical
θεᾱτρ-ικός, Ion. θεητρικός, ή, όν,
- of or for the theatre, theatrical, μουσική Arist. Pol. 1342a18; ὄψις Plu. Alex. 19: -κά, τά, properties, etc., OGI 510.7 (Ephesus, ii A.D.): -κοί, οἱ, actors, BCH 44.88 (Lagina). Adv. -κῶς, εἰπεῖν Plu. Comm.not. 2.1076c.
- 2 pretentious, Hp. Medic. 4; θ. μέν . . ἀνίατρον δέ Antyll. ap. Orib. 10.23.24; τὸ θ. Plu. Lib.educ. 2.7a, Aud.poet. 15e. Adv. -κῶς, πολεμεῖν, στρατηγεῖν, Id. Luc. 11, Lys. 21.
- 3 πόδες θ. dub. sens. in IG ΙΙ(2).203 B 13 (Delos, iii B.C.), cf. Inscr.Délos 291b30.
θεατρικός, ή, όν [ᾱ]
1 qui concerne le théâtre, qui convient au théâtre, Arstt. Pol. 8, 7, 6 ; Plut. Alex. 19 ||
2 p. suite, théâtral, pompeux, Plut. M. 7a, 802e ||
➳ Ion. θεητρ. Hpc. 20, 12.
Étym. θέατρον.
θεατρικός, [ᾱ], fürs Theater passend, theatralisch ; μουσική Arist. Pol. 8.7 ; Plut. Alex. 19 ; bes. pomphaft, hochtrabend, Ggstz ταπεινός, Plut.; eben so adv., = ἐπιδεικτικῶς, id., z.B. εἰπεῖν adv. Stoic. 34.
θεατρικός
θέατρον
- of or for the theatre, theatrical, Arist., Plut.