θεμόω
θεμόω, to drive
θεμόω,
- only in phrase [νῆα] θέμωσε . . χέρσον ἱκέσθαι drove the ship ashore, stranded her, Od. 9.486; but in ib. 542, drove her landwards, i.e. towards her destination: cf. θεμούς· διαθέσεις, παραινέσεις, Hsch., who also has θεμῶν· θελήμων.
θεμόω-ῶ (ao. 3 sg. poét. θέμωσε) mettre en état de, avec l’inf. Od. 9, 486, 542.
Étym. Étymol. inconnue.
θεμόω, zum Gesetz (θέμις) machen u. dadurch nötigen, übh. zwingen, Od. 9.486, 542 ; Hesych. erkl. ἠνάγκασε u. ἐγγίσαι ἐπσίησε, indem er den Zusammenhang der Stellen vor Augen hat.
θεμόω
[θε-, τίθημι.]
To drive or carry in a specified direction: νῆα χέρσον ἱκέσθαι Od. 9.486, 542.
θεμόω : only aor., θέμωσε, caused, w. inf., Od. 9.486 and 542.
θεμόω
- to drive or bring, νῆα θέμωσε χέροον ἱκέσθαι forced, urged the ship to come to land, or simply, brought it to land, Od.