θεμιστοῦχος
θεμιστοῦχος, upholding right
θεμιστ-οῦχος, ον, (ἔχω)
- upholding right, βασιλῆες A.R. 4.347.
θεμιστοῦχος, ος, ον, qui maintient ou rend la justice, A. Rh. 4, 347.
Étym. θέμις, ἔχω.
θεμιστοῦχος, = θεμιστοπόλος, βασιλεύς Ap.Rh. 4.347.