θημωνιά
θημωνιά (not θημωνία), ἡ,
- = foreg. [θημών], θ. ἅλωνος LXX Jb. 5.26; συνήγαγον αὐτοὺς θημωνιὰς θημωνιάς ib. Ex. 8.14(10), cf. Eust. 1539.16:— also θειμωνείαι and θημονιαί, Hsch.