θήρ

θήρ, θηρός, Ep. dat. pl. θήρεσσι, ὁ: later also ἡ, Ael. NA 6.24, etc.: (v. sub fin.):—

• beast of prey, esp. a lion (so used in Cephallenia, Sch. Il. 15.324), Il. 15.586, etc.; ὁ Νέμειος θ. E. HF 153: coupled with λέων, ib. 465, Epimenid. 2: with λέαινα, AP 14.63.4 (Mesom.); of the wild boar, Ἐρυμάνθιος θ. S. Tr. 1097; of Cerberus, Id. OC 1569 (lyr.); ὁ θ., of a hind, Id. El. 572: pl., generally, beasts, opp. birds and fishes, ἠέ που ἐν πόντῳ φάγον ἰσθύες, ἢ ἐπὶ χέρσου θηρσὶ καὶ οἰωνοῖσιν ἕλωρ γένετʼ Od. 24.291; ἰχθύσι μὲν καὶ θηρσὶ καὶ οἰωνοῖς πετεηνοῖς Hes. Op. 277; ἐν θηρσίν, ἐν βροτοῖσιν, ἐν θεοῖς ἄνω S. Fr. 941.12; ἐν ἄγρῃ θηρῶν Hdt. 3.129; ἄφοβοι θῆρες S. Aj. 366: metaph., θῆρες ξιφήρεις, of Orestes and Pylades, E. Or. 1272, cf. Ph. 1296 (lyr.); ἡ σφοδρότης . . θηρός (sc. Ἔρωτος) Alex. 245.12: prov., ἔγνω θὴρ θῆρα Arist. Rh. 1371b16.
• • • 2 of any living creature, πλωτοὶ θῆρες, i.e. dolphins, Arion 1.5; of vermin killed by birds, Ar. Av. 1064 (lyr.); of gnats, AP 5.150 (Mel.); of the sacred animals in Egypt, ἀρχιστολιστὴς θηρῶν Sammelb. 4011.4.
    • 3 any fabulous monster, as the Sphinx, A. Th. 558 codd.; esp. of a centaur, S. Tr. 556, 568 (cf. φήρ); of Satyrs, E. Cyc. 624; οὐ θεῶν τις οὐδʼ ἄνθρωπος οὐδὲ θ. A. Eu. 70.—Less freq. than θηρίον in Prose, but found in Hdt. l.c. (v.l. θηρίων), X. Cyr. 4.6.4, Pl. R. 559d, Sph. 235a, Ael. l.c., etc.; ἄγριοι θῆρες Arist. EE 1229a25. (I.-E. ĝhṷēr-, cf. φήρ, Lith. žvėrìs ‘wild beast’.)

θήρ, θηρός, ὁ (φήρ, fera), Tier, οὐδʼ ἄνθρωπος, οὐδὲ θήρ Aesch. Eum. 70 ; u. zwar bes. das wild lebende, das Wild, wie Hom. Ἴδην μητέρα θηρῶν nennt, Il. 8.47 ; ἐν ἄγρῃ θηρῶν Her. 3.129 ; ἄγρευμα θηρός Aesch. Ch. 992, vgl. Eum. 141 ; von der Hindin Soph. El. 562, vom Eber Trach. 1087 ; bei Hom. vorzugsweise Raubtier, μὴ θήρεσσιν ἕλωρ γένωμαι Od. 5.473, vgl. 24.292, wo θηρσὶ καὶ οἰωνοῖς vrbdn, wie Hes. O. 275 u. Soph. frg. 678 ; Löwe, Il. 15.586 ; Xen. Cyr. 4.6.4 ; Eur. Herc.Fur. 153, der auch θὴρ λέων vrbdt, wie λέαινα θήρ Mesomed. 3 (XIV.63); Pind. hat nur I. 5.46 den sing., sonst den plur. Bei Aesch. Spt. 540 die Sphinx ; πλωτοὶ θῆρες, Delphine, Arion bei Ael. H.A. 12.45. Soph. nennt in den Trach. oft die Kentauren θήρ, ἀρχαῖος θήρ 553 (vgl. φήρ), u. O.C. 1565 den Kerberos, aber Aj. 359 sind ἄφοβοι θῆρες zahme Tiere, Schafherden ; Ar. Av. 1064 Insekten. – Uebertr., wilde, gewaltige Menschen, Eur. Or. 1227. – In Prosa ist θηρίον gewöhnlich, αἴθωσι θηρσὶ καὶ δεινοῖς Plat. Rep. VIII.559d, τὸν θῆρα μηκέτʼ ἀνεῖναι, das Wild, Soph. 235a, – ἡ θήρ, Ael. N.A. 6.24 ; Opp. C. 3.440 u. a.Sp.

θήρ

θηρός, ὁ.

Dat. pl. θήρεσσι Od. 5.473, Od. 14.21. θηρσί Od. 24.292.

A wild beast, wild creature Il. 3.449, Il. 8.47, Il. 10.184, Il. 11.119, 546, Il. 14.283, Il. 15.151, 324, 586, 633, Il. 21.470, 485: Od. 5.473, Od. 11.573, Od. 14.21, Od. 24.292.

θήρ (cf. φήρ: θήρ, θηρός; θηρῶν, θηρσί, θῆρας.)

• 1(wild) creature ὁ δʼ ἀρχαγέτας ἔδωκ Ἀπόλλων θῆρας αἰνῷ φόβῳ P. 5.61 κεράιζεν ἀγρίους θῆρας P. 9.22 “ἵνα οἱ χθονὸς αἶσαν δωρήσεται οὔτε παγκάρπων φυτῶν νάποινον οὔτʼ ἀγνῶτα θηρῶν” P. 9.58 ὅσσους μὲν ἐν χέρσῳ κτανών, ὅσσους δὲ πόντῳ θῆρας ἀιδροδίκας N. 1.63 δάμασε δὲ θῆρας ἐν πελάγει ὑπερόχους N. 3.23 τόλμᾳ γὰρ εἰκὼς θυμὸν ἐριβρεμετᾶν θηρῶν λεόντων ἐν πόνῳ (Heyne: θηρᾶν codd.) I. 4.46. “ὥσπερ τόδε δέρμα με νῦν περιπλανᾶται θηρός, ὃν πάμπρωτον ἀέθλων κτεῖνά ποτʼ ἐν Νεμέᾳ” Herakles speaks of the Nemean lion I. 6.48 “ὦ τέκνον, ποντίου θηρὸς πετραίου χρωτὶ μάλιστα νόον προσφέρων” i. e. the sea-anemone, cf. Theogn. 215. fr. 43. 1. ]ι θῄρ μ[ Πα. 7C. a. 5. ὁ δὲ κηλεῖται χορευοίσαισι κα[ὶ θη]ρῶν ἀγέλαις (supp. Housman) Δ. 2. 22. ἀπὸ Ταυγέτοιο μὲν Λάκαιναν ἐπὶ θηρσὶ κύνα τρέχειν πυκινώτατον ἑρπετόν fr. 106. 2.

θήρ , θηρός: wild beast, Od. 5.473.

θήρ

• • • 1a wild beast, beast of prey, Il., etc.; joined with λέων, Eur.; with λέαινα, Anth.; also of Cerberus, Soph.:—in pl. beasts, as opp. to birds and fishes, Od., etc.
    • 2of any animal, as of birds, Ar., etc.
    • 3any fabulous monster, as the sphinx, Aesch.; esp. a centaur, Soph. (cf. Φήρ); a satyr, Eur.