κάθημαι

κάθημαι, Ion. κάτ-, 2 sg. κάθησαι (Ion. κάτ- Hdt. 3.134) X. Cyr. 3.1.6, prob. in Call. Sos. vi 4, κάθῃ Hyp. Fr. 115, Act.Ap. 23.3, dub.l. in Com.Adesp. 1203, (προ-) Them. Or. 13.171a codd.; 3 sg. κάθηται Ar. Lys. 597, Pl. Ap. 35c, D. 9.70, SIG 987.26 (Chios, iv B.C.); Ion. 3 pl. κατέαται Hdt. 2.86; imper. κάθησο Il. 2.191, E. IA 627; κάθου Ar. Fr. 620, Anaxandr. 13, Men. 1017, Alex. 224; κάθουσο Sch. Theoc. 11.42; 3 sg. καθήσθω A. Pr. 916; 3 pl. καθήσθωσαν IG 9(2).1109.38 (Thess.); subj. καθῶμαι, κάθῃ Cratin. 277, καθῆται Ar. Eq. 754; opt. καθοίμην Id. Ra. 919, prob. in Id. Lys. 149; inf. καθῆσθαι; part. καθήμενος: impf. ἐκαθήμην Ar. Ec. 152, D. 48.31, etc., ἐκάθητο h.Bacch. 14, Ar. Av. 510, Th. 5.6, ἐκάθησθε Ar. Ach. 638, ἐκάθηντο, Ion. ἐκατέατο v.l. in Hdt. 3.144, 8.73; also without syll. augm. καθῆστο Il. 1.569, E. Ba. 1102, Ph. 1467, Pl. R. 328c, Is. 6.19, καθῆτο D. 18.169,217; Ion. κατῆστο Hdt. 1.46, καθῆσθε D. 25.21 (with vv. ll.), καθῆντο Ar. Ec. 302, v.l. in Th. 5.58; Ep. καθήατο Il. 11.76; Ion. κατέατο Hdt. 3.144, 8.73, 9.90 (v.l. καθ-): the later fut. καθήσομαι LXX Le. 8.35, Ev.Luc. 22.30 is corrupt in E. Fr. 960:—

• to be seated, sit, αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς Il. 2.191; κάθησʼ ἑδραία E. Andr. 266: freq. in part., πέτρῃ ἔπι προβλῆτι καθήμενος Il. 16.407; ἐπʼ ἀκτῆς κλαῖε κ. Od. 5.82; κ. οἶος ἐν Ἴδῃ Il. 8.207; ἐν ἀγῶνι κ. 23.448; κλαῖον δʼ ἐν λεχέεσσι κ. Od. 10.497; θύρῃσι κ. 17.530; ἐπὶ ταῖσι θύραις Ar. Nu. 466; αὐτόθεν ἐκ δίφροιο κ. even from his seat as he sat there, Od. 21.420; καθήμεθʼ ἄκρων ἐκ πάγων S. Ant. 411; ἐκ μέσου κατῆστο sate aloof, remained neutral, Hdt. 3.83, cf. 4.118, 8.73; ἐν θρόνῳ κ. Id. 2.149; θρόνῳ κ. E. El. 315; κ. πρὸς τάφῳ Id. Hel. 1084; πρὸς τὸ πῦρ Ar. V. 773; ἐπὶ δίφρου Pl. R. 328c; ἐπὶ τῶν ἵππων X. Cyr. 4.5.54; ἐπὶ τοῦ ἅρματος Act.Ap. 8.28; ἐς τοὐργαστήριον Alciphr. 3.27: c. acc. cogn., ἕδραν κ. E. Heracl. 55: c. acc. loci, sit on, ὀφρύην ib. 394.
• • • 2 esp. of courts, councils, assemblies, etc., sit: οἱ καθήμενοι the judges, the court, And. 1.139, D. 6.3, etc.; δικαστὰς οὐχ ὁρῶ καθημένους Ar. Nu. 208; ὑμεῖς οἱ καθήμενοι you who sit as judges, Th. 5.85; οὐκ ἐπὶ τούτῳ κ. ὁ δικαστής Pl. Ap. 35c; κ. ὑπὲρ τῶν νόμων D. 58.25; of the βουλή, And. 1.43; βουλῆς περὶ τούτων καθημένης D. 21.116; of an assembly, X. An. 6.2.5; οἱ κ. the spectators in a theatre, Hegesipp. 1.29.
    • 3 sit still, sit quiet, ὕψι περ ἐν νεφέεσσι καθημένω Od. 16.264; σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθήατο (for ἐκάθηντο) Il. 11.76; ἐν πένθεϊ μεγάλῳ κατῆστο Hdt. 1.46; μετὰ κόπον κ. rest after labour, S. Fr. 479.3: and, in bad sense, sit doing nothing, lie idle, Il. 24.403, Hdt. 3.134; of an army, Id. 9.56, Th. 4.124; of a boatʼs crew, PCair.Zen. 107.6 (iii B.C.); οὐδὲν ποιοῦντες ἐνθάδε καθήμεθα, μέλλοντες ἀεί D. 11.17, cf. 2.23, S. Fr. 142.20, etc.; also, of an army, to have its quarters, be encamped, περὶ τὰς Ἀχαρνάς Th. 2.20, cf. 101; ἐχθρῶν ὑπʼ αὐτοῖς τείχεσιν καθημένων E. Ph. 752.
    • 4 reside in a place, LXX Ne. 11.6; λαὸς καθήμενος ἐν σκοτίᾳ Ev.Matt. 4.16; settle, εἰς Σινώπην Muson. Fr. 9 p.43 H.
    • 5 lead a sedentary, obscure life, ἐν σκότῳ καθήμενος Pi. O. 1.83; ἔσω καθημένη A. Ch. 919; αἱ βαναυσικαὶ [τέχναι] ἀναγκάζουσι καθῆσθαι X. Oec. 4.2; to be engaged or employed, esp. in a sedentary business, ἐπʼ αὐτῷ τούτῳ Hdt. 2.86; κ. ἐπὶ τῇ τραπέζῃ, of bankers, D. 49.42, cf. 45.33; ἐπʼ ἐργαστηρίου Id. 59.67; ἐπὶ τοῦ . . ἰατρείου Aeschin. 1.40; καθῆσθαι ἐν πόλει, opp. ζῆν ἐν χωρίῳ, Muson. Fr. 11 p.59 H.
    • 6 sit as a suppliant, ἐν Δελφοῖσι Hdt. 5.63, cf. Orac.ib. 7.140.
    • 7 of districts and countries, lie, χωρία ὁμοίως καθήμενα Thphr. HP 8.8.7.
    • • b to be low-lying, τὰ λεῖα καὶ καθήμενα Ael. VH 3.1, cf. NA 16.12; πεδίον κ. Him. Or. 14.17; πόπανον . . κ. δωδεκόμφαλον prob. flat in the middle, IG 2(2).1367.
    • 8 of a statue, to be placed, Pl. Smp. 215b, Arist. Pol. 1315b21.
    • 9 of things, to be set or placed, λαγῴοις ἐπʼ ἀμύλῳ καθημένοις Telecl. 32, cf. Pherecr. 108.17; τὸ πηδάλιον κ. πλάγιον Arist. Mech. 851a4, cf. ib. 13.

κάθημαι, (ἧμαι), ion. κάτημαι ; inf, καθῆσθαι ; conj. κάθωμαι, Eur. I.A. 1177, καθώμεθα Hel. 1084, wie Dem. 4.44, aber καθῆται Ar. Equ. 751 ; opt. καθοίμην, Ar. Lys. 149 (v.l. καθήμεθα), καθοῖτο Ran. 919 ; Xen. Cyr. 5.1.7 ; Plat. Theag. 130e ; κάθῃ, = κάθησαι, Hyperid. bei B.A. 100.32, vgl. Lobeck zu Phryn. 360 ; imperf. ἐκαθήμην, auch καθῆστο, Eur. Bacch. 1102 u. Plat., καθῆντο Ar. Eccl. 302, καθῆσθε Dem. 25.22, v.l. ἐκάθησθε, s. Poll. 3.89;
sitzen, dasitzen, sich niederlassen ; αὐτός τε κάθησο καὶ ἄλλους ἵδρυε λαούς Il. 2.191 ; ἀκέουσα καθῆστο, schweigend saß sie da, 1.569 ; ἕκηλοι σφοῖσιν ἐνὶ μεγάροισι καθείατο 11.76 ; πέτρῃ ἔπι προβλῆτι 16.407 ; ἐπʼ ἀκτῆς Od. 5.82 ; ἐν λεχέεσσι 10.497 ; behaglich sitzen, thronen, 16.264 ; übh. sich wo aufhalten, bes. ruhig verweilen, βουσὶν ἐπʼ ἀλλοτρίῃσι, bei fremden Ochsen, 20.221 ; ἐν σκότῳ καθήμενος Pind. Ol. 1.83 ; οὔτοι κάθησθε δωμάτων ἐφέστιοι ἐμῶν Aesch. Suppl. 360 ; προσπεσόντα βωμῷ καθῆσθαι τῷ Ποσειδῶνος Soph. O.C. 1160 ; καθήμεθʼ ἄκρων ἐκ πάγων Ant. 407, wo ἐκ aus dem Zusammenhange klar ist, von dort aus spähend ; ἕδραν Eur. Heracl. 55 ; θρόνῳ El. 315 (ἐν θρόνῳ Plat. Prot. 315c, ἐπὶ δίφρου Rep. I.328c); ἀσπίδων ἔπι Phoen. 1476 ; πρὸς τὸ πῦρ Ar. Vesp. 773 ; ἐπὶ τῇ τραπέζῃ Dem. 49.42 ; κατήμενος ἐν τῇ τάξι Her. 9.72) bes. ruhig dasitzen, sich ruhig, müßig verhalten, ἔχων δύναμιν τοσαύτην κάτησαι 3.134 ; ἐν πένθεϊ μεγάλῳ 1.45 ; ἐβούλετο προϊέναι καὶ μὴ καθῆσθαι Thuc. 4.124, wie Dem. vrbdt μέλλοντας ἡμᾶς καὶ καθημένους, 4.9 ; οὐδὲν ποιοῦντες ἐνθάδε καθήμεθα, μέλλοντες ἀεί 11.17 ; sich lagern, καθημένου αὐτοῦ περὶ τούτους τοὺς χώρους Thuc. 2.101, wie 2.20, von einer Belagerung. – Es ist auch das eigtl. Wort von den zu Gericht sitzenden Richtern, Ar. Nub. 208 ; οὐ γὰρ ἐπὶ τούτῳ κάθηται ὁ δικαστής Plat. Apol. 35c, öfter ; Aesch. 1.162 ; οἱ καθήμενοι = σύνεδροι Thuc. 5.85 ; die Zuschauer, Hegesipp. Ath. VII.290b. – Aufgestellt sein, stehen, οἱ Σειληνοὶ οἱ ἐν τοῖς ἑρμογλυφείοις καθήμενοι Plat. Symp. 215a ; ἀνδριάντα ἐν τῇ ἀγορᾷ καθήμενον Arist. Pol. 5.12 ; – gelegen sein, Ἤλις ἡ Διὸς γείτων κάθηται Eur. bei Strab. VIII.563. – Von Gegenden, niedrig liegen, Ael. V.H. 3.1, χωρία H.A. 16.12, v.l. καθειμένα.

κάθημαι

[καθ-, κατα- 1.]

3 sing. impf. καθῆστο Il. 1.569: Od. 4.628.

3 pl. καθήατο, καθείατο Il. 11.76, Il. 20.153, Il. 24.473.

Imp. κάθησο Il. 1.565, Il. 2.191.

• • 1

    To sit, be seated: ἀκέουσα κάθησο Il. 1.565. Cf. Il. 4.1, Il. 11.76, Il. 14.5, Il. 20.153, Il. 24.161, etc.: ἐν ψαμάθοισι καθήμενος Od. 4.539. Cf. Od. 3.186, Od. 10.497, Od. 17.478, Od. 21.89, 420, etc.

  • 2

    To sit idle, doing nothing: ἀσχαλόωσι καθήμενοι Il. 24.403. Cf. Od. 2.255, Od. 4.628, Od. 16.264.

  • 3

    To abide, be: βουσὶν ἐπʼ ἀλλοτρίῃσι καθήμενον Od. 20.221. Cf. Od. 2.369.

κάθημαι

• 1sit τά κέ τις ἀνώνυμον γῆρας ἐν σκότῳ καθήμενος ἕψοι μάταν; O. 1.83

κάθημαι , imp. κάθησο, ipf. καθῆστο, 3 pl. καθείατο: sit, esp. of sitting quiet or inactive, ‘remaining’ anywhere, Il. 24.403, Il. 2.191, Il. 1.565, Od. 3.186.

κάθημαι

• • • 1to be seated, Hom., etc.
    • 2to be seated in court, Ar.; οἱ καθήμενοι the judges, the court, Thuc., etc.
    • 3to sit still, sit quiet, Lat. desidere, Hom., Hdt.: in bad sense, to sit or lie idle, Il., etc.
    • 4of a besieging army, to sit down or lie before a place, Eur., Thuc.
    • 5to lead a sedentary life, Hdt., Aesch., etc.
    • 6of people, to be settled, Hdt.