κάκ
κάκ (A),
- name of the letter κ, κάμηλος θήλεια κεχαραγμένη κὰκ λὰλ ἄλφα PLond. 3.909a7 (ii A. D.), cf. BGU 153.17 (ii A. D.).
κάκ (B),
- apocop. for κατά before κ, in Hom. mostly κὰκ κεφαλῆς, κὰκ κεφαλήν, Il. 18.24, 16.412, al.; also κὰκ κόρυθα 11.351; κὰκ κορυφήν 8.83; cf. κάγ, κάδ.
κάκ, par sync. et assimilat. homér. p. κατ(ά) devant un κ dans κὰκ κεφαλῆς, Il. 18, 24 ; κὰκ κόρυθα, Il. 11, 351 ; κὰκ κορυφήν, Il. 8, 83.
κάκ, abgekürzt für κατά, κάτ, vor κ, wie κὰκ κεφαλῆς, κὰκ κεφαλήν, κὰκ κόρυθα, Il. 11.351, κὰκ κορυφήν, 8.83.
κάκ
See κατά.
κάκ : see κατά.