κέαρ

κέᾰρ, contr. κῆρ (q.v.).

κέαρ, (zsgzn κῆρ, u. so allein Hom., s. unten), αρος, τό, das Herz ; gew. übertr., ἐμὸν κέαρ οὔ ποτε φάσει Pind. N. 7.102 ; ἐμὸν κέαρ οὐ γεύεται ὕμνων I. 4.22 ; oft bei Aesch., κέαρ ἀπαράμυθον ἔχει Κρόνου παῖς Prom. 184 ; ἠλγύνθην, ἀχθεσθῇ κέαρ, 245, 390 ; ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ Ch. 26 ; Soph. O.C. 661, Tr. 626 ; Eur. Med. 911.

κέαρ

• 1heart as seat of the feelings. θεὸς εἴη ἀπήμων κέαρ P. 10.22 τὸ δʼ ἐμὸν οὔ ποτε φάσει κέαρ ἀτρόποισι Νεοπτόλεμον ἑλκύσαι ἔπεσι N. 7.102 τὸ δʼ ἐμόν, οὐκ ἄτερ Αἰακιδᾶν, κέαρ ὕμνων γεύεται I. 5.20 ἔκλαγξέ θʼ ἱερ[ ] δαιμόνιον κέαρ ὀλοαῖσι στοναχαῖς of Kassandra Πα. 8A. 11.