καχυπότοπος
καχυπότοπος, suspicious
κᾰχ-υπότοπος, ον, = foreg., Pl. Phdr. 240e.
καχ·υπότοπος, ος, ον, qui a des soupçons malveillants ou injustes, Plat. Phædr. 240e.
Étym. κακός, ὑποτοπέω.
καχυπότοπος, Böses vermutend, nach den bessern mss. für καχύποπτος bei Plat. Phaedr. 240e hergestellt ; VLL.
καχυπότοπος
κᾰχ-υπότοπος, ον
= κᾰχύποπτος, Plat.