κένωσις
κένωσις, an emptying
κέν-ωσις, εως, ἡ,
- emptying, depletion, οὐχὶ πεῖνα καὶ δίψα . . κενώσεις τινές εἰσι . .; Pl. R. 585b, cf. Phlb. 35b, BGU 904.13 (ii A.D.): —poet. κενέωσις, πόντου κ. ἀνὰ πέδον Pi. Fr. 107.12: metaph., κένωσις βίου Vett.Val. 190.30; κ. τοῦ γιγνώσκειν Iamb. Comm.Math. 11.
- 2 Medic., evacuation, Hp. Aph. 2.8, interpol. in Dsc. 2.50; κ. τῶν οἰκείων, opp. κάθαρσις τῶν ἀλλοτρίων, Gal. 18(2).134.
- b depletion, low diet, opp. πλήρωσις, Hp. VM 9, cf. Art. 49; κ. σίτου ib. 50.
- 3 of the moon, waning, opp. πλήρωσις, Epicur. Ep. 2 p.40 U.
κένωσις, εως (ἡ)
1 vacuité, état d’un corps vide, Plat. Rsp. 585a, etc. ||
2 évacuation, déjection, Hpc. Aph. 17, 2.
Étym. κενόω.
1. leegte:
2. geneesk. lediging, lozing:
κένωσις, ἡ, das Ausleeren, die Ausleerung, Leere, Ggstz πλήρωσις, Plat. Phil. 42c, πλησμονή, Symp. 186c ; οὐχὶ πεῖνα καὶ δίψα κενώσεις τινές εἰσι τῆς περὶ τὸ σῶμα ἕξεως Rep. IX.585a ; oft bei den Medic.
κένωσις, εως
κενόω
- an emptying, Plat.