κέντρον

κέντρον, τό, (κεντέω)

• any sharp point:
• • • 1 horse-goad, [ἵπποι] ἄνευ κέντροιο θέοντες Il. 23.387, cf. 430, Ar. Nu. 1297, X. Cyr. 7.1.29, etc.; διπλοῖς κέντροισι S. OT 809; ὄνειδος ἔτυψεν δίκαν διφρηλάτου μεσολαβεῖ κ. A. Eu. 157 (lyr.): post-Hom., ox-goad (Hom. βουπλήξ), used as an instrument of torture, Hdt. 3.130; κέντροις καὶ μάστιξιν Pl. Lg. 777a: prov., πρὸς κέντρα λακτίζειν (v. λακτίζω 2); δεῖ . . κέντρου πολλάκις, οὕτω δὲ καὶ χαλινοῦ Longin. 2.2; as a symbol of sovereignty, λαβὼν . . χερσὶν κέντρα κηδεύει πόλιν S. Fr. 683.
    • • b metaph., goad, spur, incentive, Pi. Fr. 124.4, A. Pr. 691 (lyr.); ποῦ γὰρ τοσοῦτο κ. ὡς μητροκτονεῖν; Id. Eu. 427; κέντροις ἔρωτος E. Hipp. 39, cf. 1303; πόθου κ. Pl. R. 573a; κέντρα καὶ ὠδῖνες Id. Phdr. 251e; κ. ἐγερτικὸν θυμοῦ Plu. Lyc. 21; κέντρα πτολέμοιο, of the Argives, Orac. ap. Sch. Theoc. 14.48; κ. ἐμοῦ desire for me, S. Ph. 1039.
    • 2 metaph., in pl., tortures, pangs, Id. Tr. 840 (lyr.): sg., τὸ κ. τοῦ θανάτου ἡ ἁμαρτία 1 Ep.Cor. 15.56.
    • 3 point of a spear, Plb. 6.22.4: pl., of the περόναι with which Oedipus pierced his eyes, S. OT 1318.
    • 4 peg of a top, Pl. R. 436d.
    • 5 of animals,
    • • a sting of bees and wasps, Ar. V. 225, 407 (lyr.), al.; of scorpions, Arist. PA 683a12 (so of the constellation Scorpio, Arat. 505): hence, metaph., of malicious persons, ἐς τοὺς ἔχοντας κέντρʼ ἀφιᾶσιν E. Supp. 242; πορεύεται, ὥσπερ σκορπίος, ἠρκὼς τὸ κ. D. 25.52; of Pericles as an orator, τὸ κ. ἐγκατέλειπε τοῖς ἀκροωμένοις Eup. 94.7; of Socrates, ὥσπερ μέλιττα τὸ κ. ἐγκαταλιπών Pl. Phd. 91c; οἷον ὀφθαλμῷ κ. ἐνθεῖσα Philostr. Im. 2.1; βλέμματος κ. Onomarch. ap. Philostr. VS 2.18.
      • b spur of a cock, Gp. 14.7.17.
      • c quill of the porcupine, Ael. NA 12.26.
      • d = πόσθη, Sotad. 1.
    • 6 stationary point of a pair of compasses, Vitr. 3.1.3: generally, centre of a circle, Pl. Ti. 54e, Arist. APr. 41b15, al.; ἡ ἐκ τοῦ κ. (sc. εὐθεῖα) radius, Euc. Opt. 34; ὥσπερ κύκλον κέντρῳ περιέγραψαν τὴν πόλιν Plu. Rom. 11; τὸ κ. τᾶς σφαίρας Ti.Locr. 100e; τὸ κ. τῆς γῆς Ptol. Tetr. 52; κ. βάρεος centre of gravity, Archim. Aequil. 1Def. 4: metaph., κ. καὶ διαστήματι περιγράφειν circumscribe, Plu. Garr. 2.513c, Cupid. 524f.
    • 7 pin, rivet, Paus. 10.16.1; spur, tip, for fixing a machine in the ground, Apollod Poliorc. 144.1.
    • 8 ῥακτηρίοις κέντροισιν, of oars, S. Fr. 802.
    • 9 Astron., cardinal point on the ecliptic, Ptol. Tetr. 74, S.E. M. 5.12, Vett.Val. 50.18, etc.
    • 10 hard knot in stone, Thphr. HP 5.2.3; flaw in crystals, Plin. HN 37.28.

κέντρον, τό (κεντέω),
1) alles Stechende, bes.
   a) der Stachel, mit welchem die Pferde u. andere Zug- oder Lasttiere angetrieben wurden ; ἄνευ κέντροιο θέοντες ἵπποι Il. 23.387, vgl. 430 ; ἡνιοχικά Plat. Phaedr. 254e ; κέντροις καὶ μάστιξιν Legg. VI.777a ; οὐδὲν φειδόμενος τῶν ἵππων, ἀλλʼ ἐξαιματῶν τῷ κέντρῳ, mit dem Sporn, Xen. Cyr. 7.1.15 ; κέντρα διωξικέλευθα Philodem. 27 (VI.246); für Rinder, = βουπλήξ, Plut. Mar. 27 ; πρὸς κέντρα λακτίζειν, gegen den Stachel löken, Pind. P. 2.94 ; Eur. Bacch. 294 ; vgl. οὔκουν πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς Aesch. Prom. 323.
   b) eine Stachelknute, als Züchtigungs- oder Marterwerkzeug, Her. 3.130 ; vgl. Schol. Ar. Nub. 449.
   c) der Sporn der Hähne, Geop.
   d) der Stachel des Stachelschweins, Ael. N.A. 12.26 ; der Skorpionen, der Wespen, Bienen u. dergl., Arist. part.anim. 4.5 ; übertr., τὰ κέντρα ἐγκατέλιπε τοῖς ἀκροωμένοις Eupol. bei Schol. Ar. Ach. 529 ; ὥσπερ μέλιττα τὸ κέντρον ἐγκαταλιπών Plat. Phaed. 91c.
   e) die Spitze an der Lanze, Pol. 6.22.4.
   f) oft übertr., Stachel, Sporn zu Etwas, Reiz, Antrieb, auch Stachel, Spitze der Rede ; δείματʼ ἀμφήκει κέντρῳ ψύχειν ψυχὰν ἐμάν Aesch. Prom. 694, vgl. Eum. 152, 405 ; εἰ μή τι κέντρον θεῖον ἦγʼ ὑμᾶς ἐμοῦ, Verlangen nach mir, Soph. Phil. 1028 ; vom Schmerz, Tr. 836 ; ἐκπεπληγμένη κέντρονς ἔρωτος Eur. Hipp. 39, vgl. 1303 ; κέντρων καὶ ὠδίνων ἔληξεν Plat. Phaedr. 251e ; τὰ μέλη κέντρον ἔχειν ἐγερτικὸν θυμοῦ Plut. Lyc. 21.
2) der Mittelpunkt, in den man mit dem einen Zirkelfuß hineinsticht, wenn man einen Kreis beschreiben will, das Zentrum ; Plat. Rep. IV.436d ; Mathem.; κύκλον κέντρῳ περιγράφειν Plut. Rom. 11.
Daher auch im Holz oder Stein eine harte Stelle, ein harter Kern, Theophr.

κέντρον

-ου, τό

[κεντέω.]

Prob. a pliant rod with a metal point serving both as whip and goad (see μάστιξ) Il. 23.387, 430.

κέντρον

• 1goad, spur ποτὶ κέντρον δέ τοι λακτιζέμεν τελέθει ὀλισθηρὸς οἶμος P. 2.94 ἐμβάλλων τʼ ἐριπλεύρῳ φυᾷ κέντρον αἰανὲς P. 4.236 met., ἐν ξυνῷ κεν εἴη συμπόταισίν τε γλυκερὸν καὶ Διωνύσοιο καρπῷ καὶ κυλίκεσσιν Ἀθαναίαισι κέντρον sc. the skolion fr. 124. 4. κέντρον δὲ μάχας ὁ κρατιστεύων λόγος fr. 180. 3.

κέντρον (κεντέω): goad. (Il.)

κέντρον, ου, τό, κεντέω

• • • 1any sharp point:
    • 1a horsegoad, Lat. stimulus, Il., etc.: also an ox-goad, Plat.; —proverb., πρὸς κέντρα λακτίζειν, v. λακτίζω 2.
    • • bmetaph. a goad, spur, incentive, Aesch., Eur.
    • 2an instrument of torture, Hdt.:—metaph. in pl. tortures, pangs, Soph.
    • 3the sting of bees and wasps, Ar.; of a scorpion, Dem.; metaph. of the impression produced by Socrates, ὥσπερ μέλιττα τὸ κ. ἐγκαταλιπών Plat.
    • 4the stationary point of a pair of compasses, the centre of a circle, Plat.