κεντρομανής

κεντρο-μᾰνής, ές,

• maddened by the spur, AP 13.18 (Parmeno; -ρραγῆ cod.).
• • II ἄγκιστρον κ., of love, maddening by its barbs, ib. 5.246 (Maced.).

κεντρομανής, ές, mit dem Stachel rasend ; ἄγκιστρον στόμα, vom Munde des Liebe entflammenden u. wie ein Anker festhaltenden Mädchens, Maced. 13 (V.247); Parmen. (XIII.18) παῖς, vom Wagenlenker, unmäßig spornend, wofür Ep.adesp. 121 κεντροπαγής steht.

κεντρομανής κεντρο-μᾰνής, ές μαίνομαι

• madly spurring, or spurring to madness, Anth.