κενωτικός
κενωτικός, tending to empty
κεν-ωτικός, ή, όν,
- tending to empty, κύστεως Ael. NA 14.4; depletive, Gal. 18 (1).118 (Sup.).
- 2 purgative, Id. 15.198.
κενωτικός, ή, όν :
1 propre à vider, qui vide, El. N.A. 14, 4 ||
2 qui fait évacuer, qui purge, Gal. 19, 206.
Étym. κενόω.
κενωτικός, ausleerend ; φάρμακον Medic.; Ael. H.A. 14.4.