κέρμα

κέρμα, ατος, τό, (κείρω)

• fragment, κέρματα θηρείων μελέων dub.l. in Emp. 101.1; τὰ κ. τοῦ ἡνωμένου ἡνωμένα Dam. Pr. 107, cf. Suid.; but mostly,
• • • 2 coin, ἐγκάψας τὸ κ. εἰς τὴν γνάθον Alex. 128.7; μικροῦ πρίασθαι κ. τὴν ἡδονήν Eub. 67.7, cf. Amphis 5, Antiph. 131; collectively, cash, Theopomp.Com. 30, Arr. Epict. 2.10.14, al., Cat.Cod.Astr. 7.244; esp. of copper money, opp. silver (ἀργύριον), PGen. 77.5 (ii/iii A.D.): freq. in pl., μικρὰ κ. Ar. Av. 1108, cf. Pl. 379, Eub. 84.1; διδοὺς κέρματα Test. ap. D. 21.107, cf. Theopomp.Hist. 89a, UPZ 81 iv 20, 145 xi 71 (ii B.C.), Alciphr. 1.2, AP 5.44 (Cillactor).

κέρμα, τό, eigtl. das Abgeriebene, Zerschnittene, ein kleines Stück, bes. kleines Geld, Scheidemünze ; μικροῦ κέρματος πρίασθαι τὴν ἡδονήν Eubul. Ath. XIII.568f ; Sp., wie NT ; gew. im plur., τὸ στόμʼ ἐπιβύσας κέρμασιν τῶν ῥητόρων, mit einigen Hellern den Mund stopfen, Ar. Plut. 349 ; Theopomp. bei Ath. XII.533a ; Dem. 21.107 ; oft in der Anth., Ascipds. 27 (V.181) Glauc. 1 (XII.44).

κέρμα, ατος, τό, κείρω

• • • 1a slice: hence, a small coin, mite, in pl. small coin, small change, Ar.
    • 2generally, small wares, Anth.