κεροβόας
κεροβόας, horn-sounding
κερο-βόας, ου, ὁ,
- horn-sounding, λωτοί AP 6.94 (Phil.).
κερο·βόας, όου [ᾱ] adj. m. à l’embouchure (de corne), sonore, Anth. 6, 94.
Étym. κέρας, βοή.
κεροβόας, ὁ, horntönend, heißt die Flöte, λωτός, Philip. 6 (VI.94), weil sie am untern Ende mit Horn besetzt ist.
κεροβόας
κερο-βόας, ου,
βοάω
- horn-sounding, of a horn flute, Anth.