καλλιστεύω
καλλιστεύω, to be the most beautiful
καλλιστ-εύω, (κάλλιστος)
- to be the finest or most beautiful, Hdt. 1.196, al., E. Tr. 226 (lyr.); of animals, Hdt. 4.72, 163: c. gen., καλλιστεύσει πασέων τῶν γυναικῶν Id. 6.61, cf. 7.180:—Med., δῶρʼ ἃ καλλιστεύεται τῶν νῦν ἐν ἀνθρώποισι E. Med. 947, cf. Ba. 409 (lyr.), Hipp. 1009: pf. part. Pass., ἀγώνων τῶν κεκαλλιστευμένων E. Oen. p.39A.; κεκ. θέαμα Procop. Aed. 1.1.
καλλιστεύω :
1 être le plus beau, l’emporter en beauté, Hdt. 1, 196 ; Plut. Ant. 26 ; τινός, Hdt. 6, 61, sur qqn ||
2 considérer comme le plus beau, d’où au pass. être considéré comme le plus beau, Eur. Hipp. 1009, Med. 947, etc.
Étym. κάλλιστος.
καλλιστεύω, der, die Schönste sein ; Her. 1.196 ; καλλιστεύσει γυναικῶν πασέων 6.61 ; Plut. Ant. 26 u. a.Sp. – Auch im med., ἐκαλλιστεύετο πασῶν γυναικῶν Eur. Hipp. 1009 ; δῶρα, ἃ καλλιστεύεται τῶν νῦν ἐν ἀνθρώποισι, die für die schönsten gelten, Med. 943, vgl. Bacch. 407.
καλλιστεύω,
fut. -σω
κάλλιστος
- to be the most beautiful, Hdt., Eur.; c. gen., καλλιστεύσει πασέων τῶν γυναικῶν Hdt.:—also in Mid., δῶρʼ ἃ καλλιστεύεται Eur.