κατάσχετος

κατάσχετος, ον, poet. for κάτοχος,

• held back, kept back, κατάσχετόν τι καλύπτειν S. Ant. 1253.
• • II held fast, possessed, κακίαις Phld. Lib. p.27 O.; κ. δαιμονίῳ πνεύματι D.H. 1.31; θείᾳ μέθῃ Ph. 1.103; [ταῖς θεαῖς] Phalar. Ep. 93.1; οἴστρῳ AP 5.225 (Paul.Sil.); λύσσῃ Paus. 8.19.3; ἐκ Νυμφῶν Id. 10.12.11: abs., inspired, Str. 11.4.7.

κατάσχετος, p. = κάτοχος, bes. von einer Gottheit besessen, begeistert, δαιμονίῳ πνεύματι κατάσχετον γινομένην Dion.Hal. 1.31 ; ἐκ Νυμφῶν Paus. 10.12.11. – Soph. Ant. 1238 ist es = κατασχηματίζω.

κατάσχετος, ον poet. for κάτοχος

• held back, Soph.