κατασχέθω

κατασχέθω, nur aor.2 zu κατέχω, mit verstärkter Bdtg, zurückhalten, anhalten, κατὰ δʼ ἔσχεθε λαὸν ἅπαντα, Od. 24.530 u. öfter ; κάσχεθε Il. 11.702 ; μόλις κατασχεθόντες δρόμον Soph. El. 744 ; übertr., ὀργὰς εὐμενεῖς κατασχεθεῖν Ant. 1185 ; κατέσχεθε λέοντος θυμόν Eur. Herc.Fur. 1210 ; – Θορικόνδε κατέσχεθον, sie hielten, steuerten auf Thorikos zu, H.h. Cer. 126 ; – halten, χειρὶ παιωνίᾳ κατασχεθών Aesch. Suppl. 1052.