κατασφαλίζω
κατ·ασφαλίζω [ᾰλ] enfermer solidement : τοὺς πόδας κατησφαλισμένοι πέδαις, Spt. 3 Macc. 4, 8, ayant les pieds assujettis dans des entraves ; fig. Sext. M. 7, 23.
κατασφαλίζω, fest, sicher machen, befestigen, Sp.; δεῖ τὸν νοῦν κατησφαλίσθαι εἰς φυλακήν S.Emp. adv. math. 7.23.