κατείδωλος
κατείδωλος, full of idols, given to idolatry
κατείδωλος, ον,
- full of idols, given to idolatry, Act. Ap. 17.16.
κατ·είδωλος, ος, ον, plein d’idoles, NT. Ap. 17, 16.
Étym. κ. εἴδωλον.
κατείδωλος, voll von Götzenbildern, NT, K.S.
Strong 2712
*†
full of idols: Ac 17:16.†
κατείδωλος
κατ-είδωλος, ον
εἴδωλον
- full of idols, given to idolatry, NTest.