καχεκτικός
κᾰχεκ-τικός, ή, όν, = foreg. 1, Gal. 11.307.
καχεκτικός, ή, όν [ᾰ] qui a une mauvaise constitution, cachectique, Gal. 13, 424 ; A. Tr. 11, p. 630.
Étym. καχέκτης.
καχεκτικός, ή, όν, von schlechter Leibesbeschaffenheit, leidend ; διαθέσεις καχεκτικαὶ ὀφθαλμῶν Galen., a. sp. Medic.