κεκροτημένως
κεκροτημένως, elaborately
κεκροτημένως, Adv., (κροτέω)
- elaborately, of style, D.H. Comp. 25 (v.l. κεκρατημένως).
κεκροτημένως, adv. avec nombre ou harmonie, DH. Comp. 25.
Étym. κροτέω.
κεκροτημένως, mit Beifall ; Dion.Hal. C.V. p. 212.4, abgerundet, wohlklingend, von der Rede.