κελαδῆτις
κελαδῆτις, loud-sounding
κελᾰδ-ῆτις, ιδος, ἡ,
- loud-sounding, γλῶσσα Pi. N. 4.86.
κελαδῆτις, ιδος [ᾰῐδ] adj. f. sonore, retentissante, Pd. N. 4, 140.
Étym. κελαδέω.
κελαδῆτις, ιδος, ἡ, fem. zu einem nicht vorkommenden *κελαδήτης ; γλῶσσα, singend, Pind. N. 4.86.
κελᾰδῆτις f. adj.,
- 1hymning κεῖνος ἀμφʼ Ἀχέροντι ναιετάων ἐμὰν γλῶσσαν εὑρέτω κελαδῆτιν N. 4.86
κελαδῆτις
κελᾰδῆτις, ιδος
- loud-sounding, Pind.