κερῶνυξ
κερῶνυξ, with horn hoofs
κερῶνυξ, ῠχος, ὁ, ἡ,
- with horn hoofs, Πάν D.P. 995.
κερ·ῶνυξ, ώνυχος (ὁ, ἡ) [ῠχ] aux ongles ou aux pieds de corne, ép. de Pan, DP. 995.
Étym. κέρας, ὄνυξ.
κερῶνυξ, υχος, mit hörnernen Hufen, Klauen, Pan, bei Dion.Per. 995. Vgl. κεροβάτης.