κερχνηΐς
κερχνηΐς-ῄς, ηΐδος-ῇδος (ἡ) crécerelle, oiseau de proie à voix rauque, Ar. Av. 588 ; Eub. 3, 268 Meineke (κέρχνος 1).
κερχνηΐς, ΐδος, ἡ, zsgzn κερχνῄς, ῇδος, = κέρχνη, Ar. Av. 588 ; κερχνῇδας Eubul. Ath. II.65e ; Arist. H.A. 2.12 ; Ael. H.A. 2.43 κεγχρηΐς ; auch bei Arist. findet sich die v.l. κεγχρίς.