κιθαριστικός
κιθαριστικός, skilled in harp-playing
κῐθαρ-ιστικός, ή, όν,
- skilled in cithara-playing, Pl. Hp.Mi. 375b (in Comp. -ώτερος), Ion 540d, etc.: ἡ -κή (sc. τέχνη) art of cithara-playing, Id. Grg. 501e, Arist. Po. 1447a15. Adv. -κῶς Plu. Pyth. 2.404f.
κιθαριστικός, ή, όν [ῐᾰ] qui concerne le jeu de la cithare, d’où subst. ὁ κιθαριστικός, Plat. Ion 540d, musicien habile à jouer de la cithare ; ἡ κιθαριστική (s. e. τέχνη) Plat. Gorg. 501e ; Plut. M. 1135f, l’art de jouer de la cithare ||
Cp. -ώτερος, Plat. Hipp. mi. 375d.
Étym. κιθαρίζω.
1. goed in citerspelen.
2. subst.
κιθαριστικός, das Zitherspielen betreffend ; ἡ κιθαριστική, sc. τέχνη, die Kunst des Zitherspielens, Plat. Gorg. 501e ; ὁ κιθ., der das Zitherspielen versteht, Ion 540d, Rep. I.333b. – Auch adv., Sp., wie S.Emp. adv.eth. 188 u. Plut.
κιθαριστικός
from κῐθᾰριστής
κῐθᾰριστικός, ή, όν
- skilled in harp-playing, Plat.: ἡ -κή (sc. τέχνη) = κιθαριστύς, Plat.