κίδαφος

κίδᾰφος, η, ον,

• wily, Hsch.:—as Subst. κίδαφος, κιδάφη (cf. σκιδάφη), κινδάφη, κινδάφιος, = σκίνδαφος, Id., cf. Phot.; κιδᾰφεύω, = πανουργέω, Hsch.

κίδαφος, schlau, listig, verschmitzt, Hesych. Dah. ἡ κιδάφη, auch ὁ κίδαφος, der Fuchs, auch κίνδαφος u. σκίνδαφος geschrieben, Phot. Nach Einigen verwandt mit κίναδος, richtiger viell. ΚΙΔ = σχιδ.