κιναιδία
κιναιδία, lust
κῐναιδ-ία, ἡ,
- = κιναιδεία, Aeschin. 2.99, Luc. Demon. 50, D.C. 45.26.
κιναιδία, ας (ἡ) [κῐ] débauche contre nature, Eschn. 41, 13, etc.
Étym. κίναιδος.
κιναιδία, ἡ, das unzüchtige Leben u. Treiben eines κίναιδος, unnatürliche Wollust ; neben αἰσχρουργία Aesch. 2.99 ; Luc. Dem. 50.
κιναιδία
κῐναιδία, ἡ,
- lust, Aeschin., Luc. from κίναιδος (ῐ)