κιναιδεία
κιναιδεία, unnatural lust
κῐναιδ-εία, ἡ,
- unnatural lust, Aeschin. 1.131, Demetr. Eloc. 97.
κιναιδεία, ας (ἡ) [ῐ] c. le suiv. Eschn. 18, 29 ; D. Phal. 97.
Étym. κίναιδος.
κιναιδεία, ἡ, = κιναιδία ; neben ἀνανδρία Aesch. 1.131 ; plur., Demetr. Eloc. 97.