κλεῖσις
κλεῖσις, εως, ἡ, (κλείω A) v. κλῇσις.
κλεῖσις, εως (ἡ)
1 action de fermer, fermeture, Thc. 2, 94 ; 7, 70 ||
2 t. techn. déclic, batterie (d’une machine de jet) Héron ||
➳ Att. κλῇσις, Thc. l. c.
Étym. κλείω, κλῄω.
κλεῖσις, ἡ, die Verschließung, Thuc. 2.94, richtiger κλῇσις, als altattische Form, 7.70.
κλεῖσις, εως
κλείω
= κλῇσις.