About Report a problem

Menu

κλεινός

κλεινός, famous, renowned, illustrious

κλεινός, ή, όν, Aeol. κλεεννός (q.v.), (κλέος) poet. Adj.
  • famous, renowned, νῆσος Sol. 19.3; freq. epith. of cities, Pi. O. 3.2, 6.6, Epich. 185; esp. of Athens, Pi. Fr. 76, A. Pers. 474, E. Ph. 1758 (troch.); of persons, κ. οἰκιστήρ Pi. P. 1.31; μνῆμα τόδε κλεινοῖο Μεγιστία Epigr. ap. Hdt. 7.228; Διὸς κλεινὴ δάμαρ A. Pr. 834; ὁ κ. Φιλοκτήτης S. Ph. 575; ὁ πᾶσι κ. Οἰδίπους καλούμενος all-renowned, Id. OT 8; also ironically, ὁ πᾶσι νυμφίος Id. El. 300; τόξοισι κλεινός A. Pr. 872; of things, -ότερον γάμον Pi. P. 9.112; τὰ κ. αἰνίγματα S. OT 1525 (troch.); κ. ὄνομα Ar. Av. 810; κ. τόξα S. Ph. 654: Sup., -ότατος στέφανος E. IA 1529 (anap.); σοφία -οτάτη Ar. Nu. 1024: neut. pl. as Adv., στρατηλατήσας κλεινά E. HF 61: rare in Prose, Pl. Lg. 721c, Sph. 243a; καὶ τοῦτο κλεινὸν αὐτοῦ is well-known of him, Luc. Peregr. 18.
    • II in Crete, = τὰ παιδικά, like Att. καλός, Ephor. 149 J., Ath. 11.782c.

Saved

Recent