κνίζω

κνίζω, fut. κνίσω [ῐ] Ar. Ra. 1198: aor. ἔκνῐσα Pi. P. 8.32, Herod. 4.59, etc.; Dor. ἔκνιξα Pi. I. 6(5).50:—Pass., aor. ἐκνίσθην E. Andr. 209, Theoc. 4.59:

• scratch, gash, παῖδα . . γυμνὸν ἢν κνίσω . . οὐχ ἕλκος ἕξει; Herod. l.c.; κνίζων συκάμινα (to make them ripen) LXX Am. 7.14, cf. Ath. 2.51b.
• • • 2 pound, chop up, or grate, dub. in Thphr. HP 9.20.4 (fort. κνησθεῖσα).
  • II tickle, Arist. HA 587b7 (Pass.), Phld. Lib. p.58 O. (Pass.).
  • • 2 usu. metaph., of love, chafe, tease, τὸν Ἀρίστωνα ἔκνιζε τῆς γυναικὸς ταύτης ἔρως Hdt. 6.62, cf. E. Med. 568; κἠγὼ μὰν κνίζω τινά Theoc. 5.122; of other feelings, as satiety, κόρος κνίζει Pi. P. l.c.; anxiety, Ξέρξην ἔκνιζε ἡ γνώμη Hdt. 7.12; τὰ σμικρὰ οὐδέν μιν κνίζει (sc. τὸν θεόν) ib. 10.ε; ἔκνιζέ μʼ αἰεὶ τοῦθʼ S. OT 786; τὸ βούλεσθαί μʼ ἔκνιζε E. IA 330 (troch.); provoke, tease, Ar. V. 1286; οὐ κατʼ ἔπος κνίσω τὸ ῥῆμʼ ἕκαστον will not attack every word, Id. Ra. l.c.; provoke to jealousy, Alciphr. 1.32; in good sense, ἁδεῖά νιν ἔκνιξε χάρις Pi. I. 6(5).50:—Pass., E. Med. 555, Andr. l.c.; ἐρωτίδα τᾶς ποκʼ ἐκνίσθη Theoc. 4.59, cf. Luc. DMeretr. 10.4; κνιζόμενος ὑπʼ ἔρωτος ἐπὶ τῇ παιδί App. Pun. 10; ἐκνίσθης; does that touch you? Men. Per. 16.
    • • b provoke, ὀργὰν κνίζον αἰπεινοὶ λόγοι Pi. N. 5.32, cf. P. 11.23.

κνίζω, (verwandt mit κνάω), ritzen, kratzen, schaben, ἐξ ἐπιπολῆς καὶ ἰσχνῶς καταξύω Eust. 1746 ; ἐπὶ βραχὺ κνίσαντες σιδηρίῳ Ath. II.51b ; einzeln bei Sp. = verringern, EM. erkl. λεπτύνω ; ὄπιν Pind. I. 4.58 ; οὐ κατʼ ἔπος γέ σου κνίσω τὸ ῥῆμʼ ἕκαστον Ar. Ran. 1198. – Gew. übertr., reizen, durch Leidenschaft, bes. Liebe ; erbittern, erzürnen, aufbringen, pungere ; λόγοι κνῖζον ὀργάν Pind. N. 5.32 ; so vom Zorn P. 11.23 ; ἔκνιξέν νιν χάρις I. 5.48 ; κνιζομένα, betrübt, Ol. 6.44 ; εἴ σε μὴ κνίζοι λέχος Eur. Med. 568 ; ἤν τι κνισθῇς Andr. 209 ; von der Liebe, τὴν ἐρωτίδα, τᾶς ποκʼ ἐκνίσθη, zu der er in Liebe entbrannt war, Theocr. 4.22 ; vgl. ὁ παῖς κνίζει με Strat. 47 (XII.205), öfter in der Anth. – Auch in Prosa ; τὸν δὲ ἔκνιζε τῆς γυναικὸς ταύτης ὁ ἔρως Her. 6.62, wie Sp., App. Hisp. 37 ; Ath. XIII.577e. – Betrüben, kränken, ἐτερπόμην, ὅμως δʼ ἔκνιζέ μʼ ἀεὶ τοῦτο Soph. O.R. 786 ; τὸ βούλεσθαί μʼ ἔκνιζε Eur. I.A. 330 ; κακίαις μʼ ἔκνισε Ar. Vesp. 1285 ; τὰ σμικρὰ οὐδέν μιν κνίζει Her. 7.10.5 ; ἔκνιζε Ξέρξεα ἡ γνώμη 7.12 ; Sp., wie Hdn. 4.9.4.
[Ι im fut. ist kurz, Ar. Ran. 1198 ; s. Böckh Pind. P. 10.60.]

κνίζω (impf. κνίζον: aor. ἔκνιξ, ἔκνιξεν, ἔκνισεν, ἔκνιξαν; κνίσῃ. pass. κνιζομένα.)

• 1prick met.
• • a c. inf. πότερόν νιν ἄρʼ Ἰφιγένειʼ ἐπʼ Ἐὐρίπῳ σφαχθεῖσα τῆλε πάτρας ἔκνισεν βαρυπάλαμον ὄρσαι χόλον; (ἔκνιξεν coni. Schr.: goaded) P. 11.23
  • b irritate οὔτοι τετύφλωται μακρὸς μόχθος ἀνδρῶν οὐδʼ ὁπόσαι δαπάναι ἐλπίδων ἔκνιξʼ ὄπιν.† (ἔκνιζ v. l.: ἔκνισʼ ὀπί Aristarchus: ἐλπίδʼ ἔκνιξʼ ὄπιν Wil.) I. 5.58
  • c distress τὸν μὲν κνιζομένα λεῖπε χαμαί (sc. Εὐάδνα) O. 6.44 μὴ κόρος ἐλθὼν κνίσῃ (κνίξῃ coni. Schr.) P. 8.32 καὶ γὰρ ἑτέροις ἑτέρων ἔρωτες ἔκνιξαν φρένας (A. W. Mair: ἔρως ἔκνιξε codd.: ἔρως ὑπέκνισε Boeckh) P. 10.60 τοῖο δʼ ὀργὰν κνίζον αἰπεινοὶ λόγοι N. 5.32
  • d thrill ἁδεῖα δʼ ἔνδον μιν ἔκνιξεν χάρις I. 6.50

κνίζω

• • Ito scrape or grate: to tickle: metaph., of love, to nettle, chafe, irritate, Hdt., Eur.; of satiety, Pind.; of anxiety, Hdt., etc.; οὐ κνίσω τὸ ῥῆμʼ ἕκαστον will not attack every word, Ar.:—Pass., κνίζεσθαί τινος to be stung (with love) for one, Theocr.
  • IIκν. ὀργάν to provoke anger, Pind.