κνῆστις
κνῆστις, cheese grater
κνῆσ-τις, εως and ιος, ἡ,
- cheese-grater, Il. 11.640, Nic. Th. 696 (contr. dat. κνήστῑ), AP 6.305 (Leon.).
- 2 τυροῦ κ. cheese-gratings, Porph. VP 34.
- II = κνησμός, Opp. H. 2.427.
- III = ῥάχις, spine, Hsch., perh. to be read in Od. 10.161 (v. ἄκνηστις).
κνῆστις, gén. ιος, acc. κνῆστιν (ἡ)
1 racloir, grattoir, Il. 11, 640 ; Anth. 6, 305 ||
2 démangeaison, Opp. H. 2, 427 ||
➳ Dat. κνήστιϊ, par contr. κνήστι [ῑ] Il. 11, 640.
Étym. κνάω.
κνῆστις, εως u. ιος, ἡ,
1) Schabmesser, z.B. zum Schaben des Käses, κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ Il. 11.640 ; κνῆστιν Leon.Tar. 14 (VI.305).
2) = κνησμός, Opp. Hal. 2.427.
1) Schabmesser, z.B. zum Schaben des Käses, κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ Il. 11.640 ; κνῆστιν Leon.Tar. 14 (VI.305).
2) = κνησμός, Opp. Hal. 2.427.
κνῆστις
ἡ
[κνη-, κνάω.]
Dat. κνήστι (no doubt for κνήστιϊ).
An instrument for grating, a grater: κνῆ τυρὸν κνήστι χαλκείῃ Il. 11.640.
κνῆστις , dat. κνήστῑ (κνάω): grater, or knife for grating, Il. 11.640†.
κνῆστις, εως
κνάω
- a knife for scraping cheese, Il.