κνίσμα
κνίσμα, scrapings
κνίσ-μα, ατος, τό, in pl.,
- scratches, μή που κνίσματʼ ὄνυξιν ἔχει; AP 12.67; μή σε [κν] ισμάτων [γεύσω] dub. in Herod. 9.4: metaph., irritation, Phld. Lib. p.16 O.; of lovers’ quarrels, AP 7.219 (Pomp.Jun.).
κνίσμα, ατος (τὸ)
1 rognure, raclure, Plat. Hipp. ma. 304a ||
2 égratignure, Anth. 12, 67 ; fig. pique, brouille passagère, querelle futile, Anth. 7, 219.
Étym. κνίζω.
1. afschraapsel, stukje:
2. plagerij, kwelling:
κνίσμα, τό, das Reizen, der Reiz zur Liebe, eigtl. Neckereien u. Anreizungen der Verliebten untereinander durch Kneipen u. Zwicken ; τὰ ποθούντων κνίσματα Pompei. 2 (VII.219); neben φίλημα Strat. 51 (XII.309); κνίσματα ὄνυξιν ἔχειν Ep.adesp. 6 (XII.67), u. öfter in der Anth.; – das Abgekniffene, Abgebrochene, der Brocken, κνίσματα καὶ περιτμήματα τῶν λόγων Plat. Hipp. mai. 304a.
κνίσμα, ατος, τό,
κνίζω
- Iin pl. scrapings, Plat.
- IIscratches, Anth.: quarrels, Anth.