κοινολεκτέω
κοινολεκτέω, use the language of common life
κοινο-λεκτέω,
- use the language of common life, κοινολεκτούμενα ἐπιρρήματα A.D. Adv. 169.20, cf. EM 184.11.
κοινολεκτέω-ῶ, parler la langue vulgaire, Dysc. (Bkk. p. 580, 30).
Étym. κοινόλεκτος.
κοινολεκτέω, die Sprache des gemeinen Lebens reden, Sp.; ῥήματα κοινολεκτούμενα, Wörter des gemeinen Lebens, EM. 184.11 ; B.A. 580.30.