κοινοβουλευτικός
κοινοβουλευτικός, deliberative
κοινοβουλ-ευτικός, ή, όν,
- deliberative, Hippod. ap. Stob. 4.1.94.
κοινο·βουλευτικός, ή, όν, qui concerne les délibérations communes, Hippodam. (Stob. Fl. 43, 93).
Étym. κοινός, βουλεύω.
κοινοβουλευτικός, ή, όν, zur gemeinschaftlichen Beratschlagung gehörig, Hippodam. Stob. Flor. 43.93.