κοινόλεκτρος
κοινόλεκτρος, having a common bed, a bedfellow, consort
κοινό-λεκτρος, ὁ, ἡ,
- bedfellow, consort, A. Ag. 1441: as Adj., δάμαρ Id. Pr. 560 (lyr.).
κοινό·λεκτρος, ου, adj. f. qui partage son lit avec un autre, épouse, Eschl. Pr. 560 ; τινος, Eschl. Ag. 1441, amante de qqn.
Étym. κοινός, λέκτρον.
κοινόλεκτρος, ein gemeinsames Bett habend, Bett-, Ehegenoß ; δάμαρ Aesch. Prom. 559 ; τινός, Ag. 1416.
κοινόλεκτρος
κοινό-λεκτρος, ον
λέκτρον
- having a common bed, a bedfellow, consort, Aesch.